کیت میکروبی شمارش باکتری‌های مولد اسید APB– بسته 10 عددی

معرفی محصول

کیت میکروبی APB آسا شیمی پینار، محصولی تخصصی برای شناسایی حضور و بررسی فعالیت باکتری‌های مولد اسید در نمونه‌های آب صنعتی، آب فرایندی و رسوبات مرتبط با سیستم‌های آبی است. باکتری‌های APB گروهی از میکروارگانیسم‌ها هستند که با مصرف مواد آلی و تخمیر یا متابولیسم ترکیبات مغذی، اسیدهای آلی تولید می‌کنند. تولید این اسیدها باعث کاهش pH محیط شده و می‌تواند شرایط خورنده‌ای را در سطح فلز، داخل بیوفیلم و زیر رسوبات ایجاد کند.

APB نام یک گونه مشخص باکتریایی نیست، بلکه به مجموعه‌ای عملکردی از باکتری‌ها گفته می‌شود که توانایی تولید اسید دارند. این گروه می‌تواند شامل باکتری‌های هوازی، بی‌هوازی اختیاری یا بی‌هوازی باشد؛ بنابراین حضور آن‌ها باید در کنار شرایط بهره‌برداری، وضعیت بیوفیلم و نتایج سایر آزمون‌های میکروبی ارزیابی شود. فعالیت باکتری‌های مولد اسید می‌تواند موجب تخریب لایه‌های محافظ فلز، افزایش خوردگی موضعی، ایجاد حفره، تشکیل بیوفیلم و فراهم‌شدن شرایط مناسب برای فعالیت سایر میکروارگانیسم‌های مؤثر در خوردگی، ازجمله باکتری‌های احیاکننده سولفات یا SRB شود.

کیت APB آسا شیمی پینار دارای محیط کشت اختصاصی، مواد مغذی موردنیاز رشد و شناساگر تغییرات اسیدی محیط است. در صورت حضور و رشد باکتری‌های مولد اسید، کاهش pH محیط کشت از طریق تغییر رنگ قابل مشاهده و ارزیابی خواهد بود.

APB چیست؟

عبارت APB مخفف Acid-Producing Bacteria و به معنای «باکتری‌های مولد اسید» است. این باکتری‌ها با تجزیه مواد آلی، اسیدهایی مانند اسید لاکتیک، اسید استیک، اسید فرمیک و سایر اسیدهای آلی تولید می‌کنند. تجمع اسید در نواحی محدود، به‌خصوص زیر رسوبات یا داخل لایه بیوفیلم، ممکن است باعث ایجاد محیطی با pH پایین‌تر از آب اصلی سیستم شود. به همین دلیل، حتی اگر pH اندازه‌گیری‌شده در توده آب طبیعی باشد، امکان ایجاد شرایط اسیدی و خورنده در سطح تجهیزات همچنان وجود دارد.

APBها در ارزیابی خوردگی تحت تأثیر میکروارگانیسم‌ها یا MIC اهمیت زیادی دارند. روش‌های کشت‌محور نیز معمولاً برای بررسی این گروه از باکتری‌ها در کنار SRB و سایر گروه‌های مرتبط با خوردگی استفاده می‌شوند.

اهمیت شناسایی باکتری‌های APB

رشد کنترل‌نشده باکتری‌های مولد اسید ممکن است پیامدهای زیر را به همراه داشته باشد:

• کاهش موضعی pH در سطح تجهیزات

• تسریع انحلال فلز در زیر بیوفیلم یا رسوبات

• تخریب یا تضعیف لایه‌های محافظ و غیرفعال سطح فلز

• تشدید خوردگی موضعی و حفره‌ای

• افزایش احتمال نشتی و کاهش عمر خطوط و تجهیزات

• تشکیل یا تقویت بیوفیلم‌های میکروبی

• افزایش چسبندگی رسوبات و لجن‌ها به سطوح

• ایجاد اختلاف غلظت اکسیژن در زیر رسوبات

• فراهم‌شدن محیط مناسب برای رشد باکتری‌های بی‌هوازی مانند SRB

• کاهش اثربخشی برخی مواد گندزدا و بایوسایدها

• افزایش دفعات شست‌وشو، توقف تولید و هزینه تعمیرات

• کاهش قابلیت اطمینان تجهیزات و خطوط انتقال

اسید تولیدشده در داخل بیوفیلم می‌تواند یک ریزمحیط خورنده ایجاد کند که شرایط آن با آب آزاد سیستم تفاوت دارد. به همین علت، اندازه‌گیری معمول pH آب به‌تنهایی برای ردکردن نقش APB کافی نیست.

اساس عملکرد کیت

محیط کشت کیت APB حاوی مواد مغذی مناسب برای رشد باکتری‌های مولد اسید و یک شناساگر حساس به تغییر pH است. پس از اضافه‌کردن نمونه و انکوباسیون در شرایط تعیین‌شده، باکتری‌های زنده و قابل‌کشت شروع به مصرف مواد مغذی می‌کنند. در صورت فعالیت APB، اسیدهای تولیدشده موجب کاهش pH محیط و تغییر رنگ شناساگر می‌شوند. در محیط‌های متداول مبتنی بر فنول‌رد و کربوهیدرات، تغییر رنگ از قرمز یا قرمز متمایل به نارنجی به سمت زرد، نشانه اسیدی‌شدن محیط است. محیط فنول‌رد–دکستروز نیز در روش‌های متداول شناسایی APB به کار می‌رود.

رشد میکروبی ممکن است علاوه بر تغییر رنگ، با افزایش کدورت، تشکیل رسوب، ایجاد لایه سطحی یا تجمع زیست‌توده همراه باشد. معیار اصلی اعلام نتیجه باید مطابق جدول رنگ و دستورالعمل اختصاصی کیت آسا شیمی پینار ارزیابی شود.

تفسیر نتیجه

نتیجه منفی

اگر پس از پایان زمان انکوباسیون، تغییر رنگ مشخصی نسبت به کنترل منفی مشاهده نشود، نتیجه آزمون برای باکتری‌های مولد اسید قابل‌کشت در شرایط آزمون، منفی در نظر گرفته می‌شود.نتیجه منفی لزوماً به معنای نبود مطلق APB در کل سیستم نیست. ممکن است تعداد باکتری‌ها کمتر از حد تشخیص باشد، میکروارگانیسم‌ها قابلیت رشد در محیط مورد استفاده را نداشته باشند یا بیشتر جمعیت میکروبی روی سطوح، داخل بیوفیلم و زیر رسوبات مستقر شده باشد.

نتیجه مثبت

تغییر رنگ محیط از رنگ اولیه به رنگ نشان‌دهنده اسیدی‌شدن—معمولاً زرد در محیط‌های دارای فنول‌رد—بیانگر تولید اسید و احتمال حضور باکتری‌های APB زنده و قابل‌کشت است. افزایش کدورت یا تشکیل زیست‌توده می‌تواند رشد میکروبی را تأیید کند؛ اما نتیجه نهایی باید مطابق کنترل منفی و راهنمای اختصاصی محصول تفسیر شود.

نتیجه نیمه‌کمی

اگر آزمون با مجموعه رقت‌های متوالی انجام شود، می‌توان براساس بیشترین رقتی که نتیجه مثبت ایجاد کرده است، برآوردی نیمه‌کمی از تراکم APB ارائه کرد. گزارش مقدار دقیق مانند CFU/mL یا MPN/mL تنها زمانی صحیح است که روش رقت‌سازی، تعداد تکرارها و جدول محاسباتی معتبر برای محصول تعریف شده باشد. زمان کوتاه‌تر تا ایجاد واکنش مثبت ممکن است با فعالیت یا تعداد بیشتر باکتری‌های قابل‌کشت ارتباط داشته باشد، اما نباید بدون جدول اعتبارسنجی اختصاصی کیت مستقیماً به تعداد باکتری تبدیل شود.

ارتباط APB با خوردگی میکروبی

خوردگی تحت تأثیر میکروارگانیسم‌ها معمولاً حاصل فعالیت یک گونه منفرد نیست و ممکن است از برهم‌کنش چند گروه میکروبی تشکیل شود. APBها با تولید اسید، تشکیل بیوفیلم و مصرف مواد غذایی می‌توانند شرایط شیمیایی سطح فلز را تغییر دهند. در لایه‌های عمیق‌تر بیوفیلم، کاهش اکسیژن ممکن است شرایط مناسب‌تری برای فعالیت باکتری‌های بی‌هوازی ازجمله SRB فراهم کند. بنابراین، برای ارزیابی جامع خطر MIC بهتر است نتایج APB همراه با آزمون‌های SRB، TBC، IOB و اطلاعات خوردگی و بهره‌برداری بررسی شود. مثبت‌شدن کیت APB به‌تنهایی اثبات نمی‌کند که تمام خوردگی مشاهده‌شده ناشی از APB است؛ بلکه نشان می‌دهد باکتری‌های مولد اسید زنده و قابل‌کشت در نمونه حضور دارند و می‌توانند یکی از عوامل مؤثر در تشکیل بیوفیلم یا خوردگی باشند.