کیت میکروبی شمارش باکتری‌های اکسیدکننده آهن IOB – بسته 10 عددی

کیت میکروبی IOB برای شناسایی حضور و بررسی فعالیت باکتری‌های اکسیدکننده آهن در نمونه‌های آب طراحی شده است. این باکتری‌ها با اکسیدکردن آهن دوظرفیتی (Fe²⁺) و تبدیل آن به آهن سه‌ظرفیتی (Fe³⁺)، موجب تشکیل رسوبات نارنجی، قرمز یا قهوه‌ای‌رنگ اکسیدها و هیدروکسیدهای آهن می‌شوند.

فعالیت باکتری‌های IOB در سیستم‌های آبی و صنعتی می‌تواند به تشکیل لجن و رسوبات آهن، گرفتگی خطوط لوله، کاهش انتقال حرارت، افت راندمان تجهیزات و تشدید خوردگی میکروبی منجر شود. رسوبات تولیدشده توسط این باکتری‌ها همچنین می‌توانند محیط مناسبی برای رشد سایر میکروارگانیسم‌ها، به‌ویژه باکتری‌های بی‌هوازی مانند SRB، فراهم کنند.

کیت IOB دارای محیط کشت اختصاصی حاوی ترکیبات آهن و مواد مغذی موردنیاز برای رشد باکتری‌های اکسیدکننده آهن است. پس از تلقیح نمونه و نگهداری کیت در شرایط مناسب، فعالیت این باکتری‌ها از طریق تغییر رنگ محیط، افزایش تیرگی و تشکیل رسوبات زنگ‌مانند قابل بررسی خواهد بود.

اهمیت شناسایی باکتری‌های IOB

باکتری‌های اکسیدکننده آهن معمولاً در محیط‌هایی رشد می‌کنند که آهن محلول، اکسیژن و شرایط مناسب برای فعالیت میکروبی وجود داشته باشد. این باکتری‌ها آهن دوظرفیتی محلول را به ترکیبات آهن سه‌ظرفیتی کم‌محلول یا نامحلول تبدیل می‌کنند.

محصولات حاصل از این فرایند به‌صورت رسوبات نارنجی، قرمز متمایل به قهوه‌ای، لجن ژلاتینی یا لایه‌های زنگ‌مانند مشاهده می‌شوند. تجمع این رسوبات می‌تواند پیامدهای زیر را به همراه داشته باشد:

• گرفتگی لوله‌ها، نازل‌ها، صافی‌ها و تجهیزات انتقال آب.
• کاهش دبی و افزایش افت فشار در خطوط.
• ایجاد رسوب روی سطوح انتقال حرارت.
• کاهش راندمان مبدل‌های حرارتی و برج‌های خنک‌کننده.
• افزایش دفعات شست‌وشو و هزینه‌های تعمیرات و نگهداری.
• تشکیل رسوبات زیرین و ایجاد شرایط مناسب برای خوردگی موضعی.
• فراهم‌شدن محیط کم‌اکسیژن در زیر رسوبات و کمک به رشد باکتری‌های SRB.
• کاهش اثربخشی مواد گندزدا و بایوسایدها به دلیل تشکیل بیوفیلم.
• ایجاد تغییر رنگ، کدورت، طعم یا بوی نامطلوب در آب.

اساس عملکرد کیت

محیط کشت موجود در کیت، ترکیبات آهن و مواد مغذی موردنیاز برای رشد باکتری‌های اکسیدکننده آهن را فراهم می‌کند. در صورت حضور باکتری‌های زنده و فعال، اکسیداسیون آهن و رشد میکروبی موجب ایجاد یک یا چند نشانه ظاهری در محیط کشت می‌شود.

نشانه‌های احتمالی نتیجه مثبت عبارت‌اند از:

• تغییر رنگ محیط به نارنجی، قرمز یا قهوه‌ای.
• تیره‌ترشدن محیط نسبت به نمونه شاهد.
• افزایش کدورت محیط کشت.
• تشکیل رسوب قهوه‌ای یا زنگ‌مانند.
• تشکیل لایه، حلقه یا تجمع رسوب در بخش‌هایی از ویال.

شدت و سرعت بروز واکنش می‌تواند با میزان فعالیت باکتریایی موجود در نمونه ارتباط داشته باشد؛ بااین‌حال، نتیجه کیت باید مطابق دستورالعمل و جدول تفسیر اختصاصی همان محصول ارزیابی شود.

روش کلی استفاده

1. پیش از نمونه‌برداری، دست‌ها و سطح خارجی تجهیزات مورد استفاده را تمیز کنید.
2. نمونه آب را از محل موردنظر و تا حد امکان به‌صورت آسپتیک برداشت کنید.
3. مقدار تعیین‌شده در دستورالعمل محصول را به ویال یا لوله حاوی محیط کشت اضافه کنید.
4. درپوش کیت را بلافاصله و کاملاً محکم ببندید.
5. از تکان‌دادن شدید ویال خودداری کنید، مگر آنکه در دستورالعمل محصول ذکر شده باشد.
6. کیت تلقیح‌شده را در دما و مدت تعیین‌شده نگهداری کنید.
7. وضعیت ظاهری ویال را در فواصل زمانی منظم بررسی و ثبت کنید.
8. تغییر رنگ، کدورت یا تشکیل رسوب را با نمونه شاهد یا جدول مرجع مقایسه کنید.

برای افزایش اطمینان در تفسیر نتایج، توصیه می‌شود یک ویال تلقیح‌نشده به‌عنوان کنترل منفی نگهداری شود. هرگونه تغییر رنگ یا تیرگی در نمونه آزمایش نسبت به کنترل منفی می‌تواند نشانه فعالیت باکتری‌های اکسیدکننده آهن باشد.